Gisteren is het hoogtepunt op loopgebied van het jaar weer geweest. De 1/2 marathon van Eindhoven. Het was wederom een fantastische dag, alleen die zon…
‘s ochtends vroeg toen ik aankwam was het goed te doen. Bewolkt, niet te warm, prima loopweer dus. De kenianen vlogen voorbij tijdens de marathon op weg naar een nieuwe parcoursrecord in ons Eindhoven. Remy, Joost, Ruud en Kim deden mee aan de estafettemarathon, waarbij ze allemaal een kwart van de marathon moesten afleggen. Ik heb staan wachten langs de kant op Joost en hem volledig misgelopen, omdat ik op een andere loper lette. Uiteindelijk zijn ze in een mooie tijd binnengekomen, hulde heren en dame!
Om 14.10 was het de beurt aan de 1/2 marathon. Ik stond ditmaal met EMM, Palm in startvak C. Zelf besloot ik om naar het voorste C-vak te lopen en me daar naar voren te wurmen. Helaas zaten we nog wel achter de bedrijvenloop en de licentiehouders. Zelf heb ik sinds kort ook een licentie, maar ik had me al eerder ingeschreven dus ik stond nog in het laatste vak. Volgend jaar beter zullen we maar zeggen. Vlak voordat het startschot klonk, begon de zon dus door te breken en het werd snel warm, heel erg warm. Precies hetzelfde als vorig jaar. Vorige week dikke regen en dan nu dit… Nadat de licentiehouders en de bedrijvenloop gestart waren mochten ook wij weg. Ik probeerde zo snel mogelijk weg te komen om de drukte voor te zijn. Echter bij de Montgomerylaan begon de ellende al. Mensen die op de hele breedte van de weg al keuvelend aan het lopen zijn. Dit begin kost zoveel kracht, omdat je voortdurend al zigzaggend aan het inhalen bent. Ook de warmte speelde een grote rol. De eerste sponspost kwam dan ook als geroepen. Toch was ik snel weg en liep op een prima schema. De eerste 5 kilometer gingen in een kleine 21 minuten. Het ging prima, alleen kon ik geen groepje vinden. Als ik aanhaakte, kon ik er meteen langs en niet even profiteren van het tempomaken van de groep zelf.
Na een kilometer of 10 begon ik mijn rechterbeen te voelen. Een dag van te voren had ik met Palm meegedaan aan de ludieke Ontbijtloop van 6 km en waarschijnlijk heb ik daar toch een lichte blessure aan over gehouden. Dit begon nu op te spelen en ik heb hier voortdurend last van gehad. Toch doorgezet en op het tandvlees richting het Philips Stadion. Onderweg stonden Sjarief en Co mij nog aan te moedigen. Een erg welkom moment moet ik zeggen, hun stonden met een blik Jupiler, ik deed het met Extran Citrus. Het mooie moment langs het stadion deed me ook weer goed. Toen kwam het zwaarste stuk richting het Parktheater en dan naar de Tongelresestraat. Er leek geen einde aan te komen en de warmte begon zijn tol te eisen. Steeds meer lopers begonnen met wandelen en haakten af. Ik raapte zelfs marathonlopers op die 3 uur eerder gestart waren. Ook mensen van de estafettemarathon liepen tussen ons in, het werd een slachtveld. Toch op doorzettingsvermogen richting de Parklaan gelopen. Ik wist dat het nu genieten werd. Op de Dommelstraat deed het echter nog veel pijn, maar de toeschouwers maakten het goed. Jammer genoeg stonden er onderweg maar 4 sponsposten, wat voor deze omstandigheden toch echt te weinig was. Bekertjes water gooide ik over me heen om af te koelen, dat hielp gelukkig wel. Vanaf de Dommelstraat richting Markt en Stratumseind. Op het Stratumseind was het fantastisch. Bij het Lempke was er een oorverdovend applaus en gejuich, zodat ik weer even doorkon richting finish. Vlak voor de finish haalde ik Maurice bij. Hij was wonderwel gestart met zijn geblesseerde rug, maar liep een mooie 1:41, klasse! Nog een klein sprintje kwam eruit en zo stopte de klok op 1:31:28. Een tweede tijd ooit, ruim 7 minuten sneller dan vorig jaar! Ondanks de omstandigheden een prima tijd en wie weet wat er in Valkenswaard in zit over 3 weken. Dan wordt het 1/2 marathon nummer 9 dit jaar. De 10e staat op de planning tijdens de 3e kerstdagloop in Arnhem.
Uiteindelijk ben ik als 162e geeindigd bij de 5888 recreanten. Onderstaande illustratie laat mijn positie in de 1/2 marathon zien.